Fark ettim ki nerdeyse bir aydır hiçbir giriş yapmamışım. Bu, biri iyi, biri kötü iki nedene dayanıyor.
İyisi; 04-15 Temmuz arası JAPONYA'daydık. Ne günlerdi onlar!!!
Kötüsü; Bu güzel tatile rağmen psikolojim hala düzelmedi, hatta daha da kötüleşti.
Herneyse herşeyi bir kenara bırakıp arkadaşları mangala çağırıp hayata devam etmeye çalışıyoruz(aslında -rum).
Not : Japonya anılarıma psikolojimi düzeltince başlayacağım...
İyisi; 04-15 Temmuz arası JAPONYA'daydık. Ne günlerdi onlar!!!
Kötüsü; Bu güzel tatile rağmen psikolojim hala düzelmedi, hatta daha da kötüleşti.
Herneyse herşeyi bir kenara bırakıp arkadaşları mangala çağırıp hayata devam etmeye çalışıyoruz(aslında -rum).
Not : Japonya anılarıma psikolojimi düzeltince başlayacağım...





Geçen cuma akşamı yine Nöbetçi Müdürdüm! 23:00'e kadar işteydim! Dualarım kabul oldu sonunda nöbet listesinden çıktım. Son nöbetimdi. Ve hayret hiç olay çıkmadı!!!
Alaçatı'da sörfleri izlemeye gittik. Sörfle ilgili enerjimizi kaybettiğimize karar verdik. Takımlarımı satılığa çıkarmaya karar verdim. Tabi ki imkansız, kimselere vermem! 15 senelik yelken ayakkabılarım ve can yeleğim hala duruyor! Hiçbir şeyimi veremeyeceğimin kanıtları!




İnsanın kendi yetiştirdiği şeylerin çiçek açmasını, ürün vermesini görmek, dalından kopararak yemek, çok değişik bir duyguymuş!


