Alaçatı,

Çeşme'de Bir Gün

00:55 Doorstepping 0 Comments

Tabiki de Lâl ile başlar.
Uyandıktan 5sn. sonra "aşağı inelimmm!" nidaları ile
bir bakmışsın elinde çanta kapının önündesin.
Gezenti ailenin en küçük ferdinden başka ne beklenir ki?
Zaten senede bir olan aile buluşması için çıkmamız
yola düşmemiz gerekiyordu, bu sabah erken uyanmak iyi oldu.

Zaten çekirdek olan ailemizin İstanbul ve Amerika'daki fertleri

yazın bir defa Çeşme'de buluşuyor.

Bu seneki buluşmayı bize çok yakın olan Noni's House'da yaptık.
Nasıl tatlı bir yer, sahibi Selin nasıl şeker anlatamam.
Anlatırım da Yapılacaklar Listesi'nde anlatırım ;)

Yeni aldığım monopodu denemek için 10 numero ortamdı.

Monopodu da sonra anlatırım ;)

Neyse minik kuzenler iyice yaşlarını aldığı için bu sene
daha keyifli oynayıp zaman geçirdiler.
Onları böyle görmek gerçekten büyük zevkti.

Lâl, Deniz Alex ve son numara Jon Ömer.

Elde sopalar keşif için dedeyi beklerken.

Lâl'in duruşu ile ilgili yorum yapmak istemiyorum :))

Etrafı iyice talan ettikten sonra

rüzgarlı havadan dolayı plajları es geçip

dağıtması serbest olan ;P Moy Otel Alaçatı'ya yollandık.

Sonrası keyif, meyif işte!

Havuz, atıştırma, anılar arasında dolaşma...

İki minyonun başını bekleyen annem.

Ondaki enerji bende yok o_O

Ada ile havuz qeyfi!

Lâl, anneme konuşabildiğinden beri Ada diyor.

Ha bu arada Moy Otel'le ilgili ayrıntılı yazı

yine Yapılacaklar Listesi'nde.

Sonuç olarak gündüzün son saatlerinde ki

bu 19:00lar civarı oluyor,

çocukların birer birer nakavt olmasıyla

oteldeki süremizin de sonuna geldik.

Yooo, Lâl pek tabi nakavt olmadı, yo yo!

Bizim gün bundandır ki bitmedi, Alaçatı'dan devam...

Beğendik Abi'de lezzete doyduktan sonra

(Onun yazısı YL'de değil henüz :))))

Lâl ile benim en sevdiğim kitapçıya gittik; Keyfekeder Kitap Vs.

Bayılıyorum içinden çıkmak istemiyorum,

sonunda kolumda bir sürü kitap ile ayrılıyorum.

Çocuk bölümü olması bir yana,

güzel zaman geçirebileceğiniz bir cafesi de var.

Keyfekeder ile ayrıntılı YL yazısını buradan okuyabilirsiniz.

Velhasıl bizim gün bir türlü bitmedi.

Alaçatı'da bir kaç tükkan

ve 1-2cafe ziyaret etmeden mümkün değildi.

Üstelik bu eküride 90 yaşındaki anneannem de vardı.

Gezenti aile diyorum, abartı mı?

You Might Also Like

0 yorum: